Sufiler arasında ortak olan, fakat daha çok Bektaşîlerle Mevleviler tarafından kullanılan bu deyim, muhatabı tatmin etmek için kullanılır ve yemin mahiyetini taşır. “Allah, Eyvallah bu böyledir” gibi. Eyvallah, iki ayrı kelimenin birleşmesinden oluşmuş birleşik bir ifadedir. Birinci kelime “ey” yahut “iy” lügatta “evet” manasına gelir. İkinci kelime de “vallahi” dir. Bu kelime de “Allah’a yemin ederim ki…” demektir. Bu durumda “eyvallah” mürekkep ifadesi, “evet, Allah’a yemin ederim ki…” manasına gelmektedir.